محمد حسين ، جونپورى 1296 ه ق / 1879 م مولانا محمد حسين بن سيد مظهر عليخان نبيرهء قاضى حسن سعيد خان ، فردى منطقى ، فيلسوف و نيز خوشنويس بود . مدتى تدريس مىكرد . در روز جمعه سوم رمضان 1296 ه ق درگذشت و در محلهء مفتى جونپور به خاك سپرده شد . سيد على عظيم و سيد محمد مجتبى از فرزندان او هستند . محمد داود مبارك‌پورى 1354 ه ق / 1935 م مولانا محمد داود بن مولانا محمد تقى بن مولانا غلام رسول بعد از تحصيلات ابتدايى در زادگاه خود به مدرسهء سلطان المدارس لكنهو رفت و مدرك صدر الافاضل را به دست آورد . وى در انجام خدمات دينى از ديگران پيش قدم بود و در حدود سال 1935 م درگذشت . برادر جوانترش محمّد اصغر در سلطان المدارس همدرس من بود و در عين جوانى قبل از تكميل تحصيلات خود از دنيا رفت . محمد رضا نجفى بلتستانى 1329 ه ق / 1920 م مولانا شيخ محمد رضا در نجف اشرف به دنيا آمد و در همان جا به تحصيل علم پرداخت و فارغ التحصيل شد ، آنگاه به اسكردو آمد و به اصرار راجه محمد عليخان ، راجاى اسكردو همان جا سكونت گزيد . راجه براى او زمين و خانه مهيا كرد . مولانا در فقه ، اصول ، تفسير و كلام يد طولا داشت و بسيار خوش‌خط بود . مولانا ميرزا يوسف حسين تصانيف او را نزد فرزندش در اسكردو ديده بود . محمد رضا در حدود سال 1920 م درگذشت و فرزندش شيخ على نيز در سال 1960 م وفات يافت . مير محمد رضا استرآبادى ، پيشواى دكن 1051 ه ق / 1641 م مير محمد رضا بن مير سيد على مكى بن سيد ابراهيم يكى از علما و بزرگان بود و بعد از او مظفر على ( 1034 ه ق ) معلم شاهزاده عبد اللّه شد . وى بعد از وفات مير محمد مؤمن ، در سال 1035 ه ق به خاطر عظمت علمى و مقام